Lieve oma,
Vandaag is een bijzondere dag.
Het is vandaag precies een jaar geleden dat ik voet aan Bangkoks wal zette.
Een mooi momentje om eens even stil te staan bij het afgelopen jaar.
Des te meer omdat de reis sinds vandaag op pauze staat.
Vorige week ben ik het koude Perth binnen gevlogen. Een booming city met 1,2 miljoen inwoners aan de kust van west-Australië.
De douane hebben mij een pittig welkom gegeven. Een Nederlands paspoort vol met Aziatische stempels, en vermoeide ogen onder blonde lokken is meteen verdacht.
De eerste dag was even flink wennen. Koud, duur, etc etc. Maar binnen twee dagen had ik mijn draai gevonden en toen is het allemaal in sneltreinvaart gegaan.
Inmiddels zit ik in mijn eigen ( nouja, gedeeld met twee Koreanen, een Braziliaan en een Duitser en nieuwe maat Victor uit Nijmegen.)huisje.
Ook ben ik met mijn nieuwe baan begonnen,
officieel gezien ben ik Marketing & Sales consultant bij een jong en dynamisch bedrijf, maar het is iets minder rozengeur en zonneschijn als dat dit klinkt.Het zorgt voor brood op de plank, en verder ga ik er lekker niet op in.
Wat belangrijk is, is dat het goed met me gaat.
Ik geniet van mijn eigen plekje met een keuken, warm water douche en internet, nieuwe stad verkennen, een professionele werk omgeving, wijn en als klap op de vuurpijl begint over 3 weken een nieuw rolstoelbasketbal seizoen. Ik ga mijn oude sport weer op pakken!
U hoort het, ik heb hier echt alweer een heel nieuw leven opgebouwd. En dat binnen een week. Ik ben trots op mezelf.
Post a Comment