Lieve Oma,
Het is alweer een kleine maand geleden dat ik Tom heb moeten uitzwaaien. Het was wel weer even wennen om in mijn eentje verder te gaan.
Na een paar dagen in Perth besloot ik om richting het zuiden te gaan, overtuigd dat ik makkelijk een baan zou vinden in de mooie wijnstreken van Margaret River stapte ik vol goede moed in de Magna. De zomermaanden zijn ten slotte de drukste periodes hier.
In Margaret River aangekomen bleek mijn verwachting juist te zijn, de zomertijden zijn inderdaad de drukste, maar helaas voor mij stond hier net de winter voor de deur.. geen werk te vinden.
Wat ik wel vond is Matan’s lodge & art gallery,
Een plek die ik ondanks dat het nu al een kleine maand mijn nieuwe thuis is nog steeds moeilijk te omschrijven vindt.
Maar dat maakt het ook zo’n interessante plek.
We zitten hier midden in de bossen, op kangaroes na zie je hier helemaal niemand, op ongeveer 2 kilometer van de indrukwekkende kust af.
Er wonen hier ongeveer 8 kunstenaars voor korte of langere periodes en zij huren hier een kamer, een atelier en gallery ruimte.
Stuk voor stuk zijn het allemaal hele interessante persoonlijkheden, met mooie verhalen met wie ik het allemaal wel goed kan vinden.
Aangezien de kunstenares die hier de boel runt haar meeste inspiratie uit Bergen marihuana haalt konden ze hier wel wat hulp gebruiken.
Hulp die ik graag wilde bieden, want ik leer hier heel erg veel, heb nu een gratis woonplek, wordt gewaardeerd en heb het hier erg naar m’n zin.
Ik doe hier eigenlijk van alles, mijn grootste project is het water.
Aangezien we hier in de middle of nowhere zitten zijn we niet aangesloten op het waternetwerk en zijn we dus afhankelijk van regenwater. Dit systeem is door de jaren heen beetje bij beetje opgebouwd en is behoorlijk inefficiënt en ik ben dit aan het reorganiseren. Erg leuk. en leerzaam.
Aangezien ik hier niet betaald krijg probeer ik ook nog ander werk te krijgen. Tot zover weinig resultaat. Mijn baan in de wijnvelden moest ik helaas opgeven, ondanks dat het overigens erg goed gaat met mijn voet is 5 kilometer per dag lopen helaas te veel. Mijn baan als breakfast chef bij een 4 sterren hotel moest ik ook opgeven, toen bleek dat een keuken runnen toch wat meer inhoud dan broodjes toasten.
Toen ik daar na een uur weer buitenstond heb ik besloten om toch iets minder te overdrijven bij mijn sollicitaties. Leer momentje. Ik verdien nu wel wat geld door wat klusjes, boompje omhakken hier, schilder klusje daar maar sparen zit er zeker niet in. Dit is wel nodig want het einde van mijn werk-visum komt alweer inzicht.
Ik hoop dan ook snel meer inkomsten te kunnen genereren anders ben ik helaas genoodzaakt om terug naar Perth te gaan.
Ik blijf hier in ieder geval tot volgende week zondag. Dan heb ik een feestje georganiseerd aangezien mijn verjaardag dan is.
Jullie zijn overigens allemaal uitgenodigd.
Nou lieve mensen, ik hoop van jullie te horen.
De 3e week van juli is altijd een beetje mijn ik-mis-nijmegen week aangezien de zomerfeesten en mijn verjaardag weer voor de deur staan. Doe een dansje voor me, drink een biertje op me, maar doe in godsnaam geen dingen die ik ook niet zou doen.
Ik ben bereikbaar op het vaste nummer: +61 8 9757 2936
Post a Comment